HABER & ANALİZ

Bu makale, Geç Antik Çağ’da Roma ve Sasani Pers imparatorlukları arasındaki rekabeti, vekâlet savaşlarının tarihsel öncülleri açısından ele almaktadır. Gassânîler, Lahmîler, Ermeni soyluları ve Kafkasya’daki yerel yönetimler gibi bölgesel güçlerin imparatorlukların askerî stratejilerindeki rolünü incelemektedir. Çalışmada bu ittifakların sınır savunması, istihbarat toplama, stratejik geçitlerin kontrolü ve bölgesel nüfuz oluşturma açısından sağladığı avantajların yanı sıra mali destekler, askerî yükümlülükler, ikmal hatları ve tahkimat giderleri gibi ekonomik ve lojistik maliyetler değerlendirilmektedir. Roma ve Sasani yöntemlerini karşılaştıran makale, yerel müttefiklere dayanmanın imparatorlukların etkisini genişlettiğini ancak siyasi bağımlılık, kontrol kaybı ve çatışmaların tırmanması gibi riskler de yarattığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışma, dolaylı savaş yöntemlerinin askerî gücün maliyetini ortadan kaldırmadığını, bu maliyeti imparatorluklar, bölgesel yöneticiler ve yerel topluluklar arasında yeniden dağıttığını savunmaktadır.

1974 Kıbrıs Harekâtı'nın (Atilla Planı) askeri anatomisi: kuvvet yapısı ve doktrin, Girne çıkarması ve hava indirme, C4I zafiyetleri ve TCG Kocatepe, alternatif senaryolar ve harekâttan günümüze uzanan askeri dersler.