Prototip YCH-53E ilk uçuşunu 1 Mart 1974 tarihinde gerçekleştirdi. Aynı yılın Ağustos ayına gelindiğinde helikopter, 17.8 tonluk yükü 50 fit tekerlek yüksekliğine çıkarma kapasitesini kanıtlamıştı. Bu, o zamana kadar hiçbir Batı yapımı helikopterin yaklaşamadığı bir taşıma kapasitesiydi.^2,5 Üretim süreci yavaş ilerledi. Sözleşme ancak 1978 yılında imzalanabildi ve ilk üretim uçağı Aralık 1980 tarihinde uçtu. Deniz Piyadeleri HMH-464 filosuna teslimatlar 1981 yılının ortalarında başladı ve helikopter aynı yılın Şubat ayında resmen hizmete girdi.^1,3 Sikorsky, üretim hattı 2003 yılında kapanana kadar toplam 172 adet CH-53E ve MH-53E gövdesi inşa etti. Buna ek olarak Japonya için on bir adet ihraç uçağı üretildi. Bu sayı, kırk yılı aşkın süredir uçan bir hava aracı için oldukça küçük bir üretim miktarıdır.^3,6

Super Stallion modelinin görevi her zaman Deniz Piyadeleri envanterindeki diğer hiçbir aracın taşıyamadığı yükleri taşımak olmuştur. Zırhlı araçlar, topçu sistemleri, düşmüş hava araçları ve dökme yükler, amfibi gemilerden alınıp pist gerektirmeyen kıyı bölgelerine taşınmıştır. Donanmaya özel bir türev olan MH-53E Sea Dragon, aynı gövde yapısını kullanarak Donanmanın havadan mayın tarama aracı haline getirilmiştir. Bu model, su üstü gemileri için fazla tehlikeli olan sularda sonar ve manyetik kızaklar çekmektedir.¹ Her iki kuvvet de şu anda bu tipi emekli ederek yerine CH-53K King Stallion modelini geçirmektedir. Ancak 2020'lerin ortaları itibarıyla E-modeli, Deniz Piyadelerinin ağır yük taşıma ve Donanmanın mayın karşı tedbir görevlerinin büyük kısmını hala üstlenmektedir.^8,17

CH-53E modelini çift motorlu selefinden ayıran üç değişiklik vardır. Bunlar üçüncü bir General Electric T64 turboşaft motoru, yedinci bir ana rotor palası ve havada asılı kalma durumunda itki kuvvetinin bir kısmının sadece yalpalama hareketine karşı değil aynı zamanda yerçekimine karşı da çalışmasını sağlayan 20 derece eğimli kuyruk rotorudur.¹ Gövde, fazladan şanzıman ve yakıt kapasitesine yer açmak için 6 fit 2 inç uzatılmıştır. Rotor paleleri ise eski metal paleleri parçalayabilecek savaş hasarlarına dayanabilen titanyum ve fiberglas kompozit malzemeden yeniden üretilmiştir.¹ Maksimum kalkış ağırlığı yaklaşık 33.200 libre olan boş ağırlığa karşılık 73.500 libreye yükselmiştir. Hava aracı harici kancasına 36.000 libreye kadar veya kabin içine yaklaşık 32.000 libre yük alabilmektedir. Bu rakamlar onu herhangi bir Batılı hava kuvveti tarafından kullanılan en ağır helikopter yapmış ve bu unvanını günümüzde de korumasını sağlamıştır.^1,3

Güç, üç adet General Electric T64 turboşaft motorundan sağlanır. Seri üretim hava araçlarında her biri yaklaşık 4.380 shp gücünde olan T64-GE-416 veya -416A motorları kullanılmıştır. T64-GE-419 gibi daha sonraki motor standartları ise daha yüksek güç değerlerine sahiptir.^1,4 Motor kontrol sistemi, bir motorun devre dışı kalması durumunda diğer iki motorun gücünü on dakikalık acil durum seviyesine çıkararak durumu otomatik olarak telafi eder. Bu özellik, tam yüklü bir CH-53E helikopterinin kurulu gücünün üçte ikisiyle yaklaşma ve iniş yapabilmesini sağlar. Deniz Piyadeleri bu yedeklilik özelliğine pratikte birden fazla kez ihtiyaç duymuştur.⁴ Maksimum hız yaklaşık 170 knot yani 196 mph seviyesindedir. Seyir hızı ise 150 knot civarındadır. Standart menzili 540 deniz mili civarında olup yakıt ikmal sondası bu mesafeyi önemli ölçüde artırır. Servis tavanı ise yaklaşık 18.500 feet kadardır.^1,3

CH-53E, uçak gemisi ve amfibi gemilerde depolanmak için neredeyse tamamen otomatik olarak katlanabilir. Pervane köklerindeki hidrolik eyleyiciler, yedi ana rotor palesini kuyruk bumuna doğru çevirir. Bu işlem, hava aracının depolama genişliğini 79 feet seviyesinden bir dakikanın altında bir sürede yaklaşık 27 feet değerine düşürür. Hidrolik basıncın bulunmadığı durumlar için manuel bir yedek sistem de mevcuttur.⁶ Bu tek özellik, helikopterin denizde görev yapabilmesinin temel nedenidir. Bir LHA veya LHD tipi geminin hangar güvertesinde, rotorları açık park edilmiş helikopterler için yer bulunmaz. Savunma silahları, hava aracının hizmet ömrü boyunca geliştirilmiştir. Başlangıçta kuyruk kısmını açıkta bırakan iki adet pencere monteli .50 kalibre silah kullanılırken, daha sonra her iki kabin kapısına ve arka rampaya yerleştirilen üç adet FN Herstal GAU-21 .50 kalibre silah sistemine geçilmiştir. Bu silahların her biri, bir mürettebat tarafından iki dakikadan kısa sürede sökülüp tekrar takılabilir.⁷

Donanmanın havadan mayın tarama sürümü olan MH-53E Sea Dragon, ailenin diğer üyelerinden gözle görülür biçimde ayrılan en büyük farka sahiptir. Bu modelde, her biri 300 galonluk yedi adede kadar ek yakıt tankı taşıyabilen genişletilmiş yan bölmeler bulunur. Bu özellik, fazladan boş ağırlık pahasına da olsa, Deniz Piyadeleri'nin CH-53E modeline kıyasla çok daha yüksek bir yakıt kapasitesi ve uçuş süresi sağlar.^1,8 Uçuş kontrol sistemi özellikle çekme görevi için ayarlanmıştır. Helikopter, sonar veya manyetik bir kızağı çekerken sabit kalmayı başarır. Bu kızaklar çekme kablosu üzerinde 15.000 ila 20.000 libre gerilim oluşturabilir. Bu kuvvet, hava aracının gövdesindeki kaplamada gözle görülür bükülmelere yol açacak kadar güçlüdür. Hırçın denizlerde ise deniz durumu helikopteri ileri uçuş hızından daha hızlı bir şekilde geriye doğru çektiği için Doppler radarının yer hızı verisini tersine çevirebilir.¹⁰

Deniz Piyadeleri'nin daha büyük bir CH-53 talebinin gerekçesi oldukça basitti. Mevcut Sea Stallion helikopterleri M198 155 mm obüsü, LAV-25 zırhlı aracını veya düşen bir hava aracını taşıyamıyordu. Birlik, bu görevlerin amfibi ve keşif operasyonları için vazgeçilmez olduğunu düşünüyordu.¹ Sikorsky firmasının S-80 teklifi, gövdeyi sıfırdan tasarlamak yerine gücü artırarak bu soruna yanıt verdi. Bu, mevcut Sea Stallion filosunun bakım ve eğitim altyapısıyla ortaklığı korumak adına bilinçli bir tercihti.¹ YCH-53E prototipinin 1 Mart 1974 tarihindeki ilk uçuşunu yoğun bir test programı izledi. Hava aracı beş ay içinde 17,8 ton yükle 50 fit irtifada asılı kalmayı başardı. Ayrıca yüksüz durumda 56.000 libre brüt ağırlıkla 170 knot hıza ulaştı. Bu veriler, henüz bir üretim sözleşmesi imzalanmadan önce Donanma ve Deniz Piyadeleri'ne konseptin gayet iyi çalıştığını kanıtladı.^2,5

1974 ile 1978 üretim sözleşmesi arasındaki dönemde Sikorsky ve Donanma, tasarımı filoya aceleyle sokmak yerine yıllarca üzerinde çalışarak geliştirdi. CH-53E helikopterinin ilk uçuşundan yedi yıl sonra, Şubat 1981 tarihinde hizmete girmesinin nedenlerinden biri budur. ^{1 3} Hizmete girdikten sonra hava aracı her Deniz Piyadesi amfibi hazır grubuna dahil oldu. 1983 yılına gelindiğinde HMH-464 filosuna ait CH-53E helikopterleri, 24. Deniz Piyadesi Amfibi Birliği kapsamında USS Iwo Jima gemisinde görev yapıyordu. Bu birlik, kısa süre sonra Ekim 1983 Beyrut kışla saldırısının ardından yürütülen operasyonlara destek verdi. ¹ Aynı rotor ve motorları paylaşan ancak kargo yerine başlangıçtan itibaren çekme ekipmanı için üretilen MH-53E Sea Dragon, ilk uçuşunu Aralık 1981 tarihinde yaptı. 1986 yılında filoya katılan bu model, havadan mayın temizleme görevinde daha küçük olan RH-53D modelinin yerini aldı. ^{1 8}

Destek ve revizyon çalışmaları nedeniyle üretim Kasım 2003 tarihine kadar devam etti. Yine de yeni üretilen son gövdeler, bu tarihten yıllar önce Sikorsky'nin Connecticut tesisinden çıkmıştı. Toplam 172 adet CH-53E ve MH-53E hava aracı ABD ordusuna teslim edildi. Buna ek olarak, Ocak 1989 tarihinden itibaren Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'ne on bir adet S-80M-1 ihraç tipi Sea Dragon gönderildi. ^{3 6} 2020'li yıllara kadar yeni bir hava aracı hazır olmadığı için Deniz Piyadeleri ve Donanma, CH-53E modelinin hizmet ömrünü yeniden inşa ve parça sökümü yöntemleriyle uzattı. Bu kararın maliyeti, yirmi yıl sonra filonun harbe hazırlık istatistiklerinde açıkça görüldü. ⁵

CH-53E helikopterinin ilk sürekli muharebe kullanımı Çöl Kalkanı ve Çöl Fırtınası harekatlarıyla gerçekleşti. Deniz Piyadeleri filosu HMH-466, Ağustos 1990 tarihinde bölgedeki ilk CH-53E birliği olarak Suudi Arabistan'a ulaştı. Daha az güçlü bir helikopteri devre dışı bırakacak çöl sıcağında ekipman ve malzeme taşıdılar. HM-14 filosuna bağlı altı adet MH-53E Sea Dragon ise dokuz ay boyunca Basra Körfezi'ndeki Irak yapımı mayınları temizledi. Abu Dabi'deki üslerden ve USS Tripoli ile USS New Orleans gemilerinden kalkarak 5.315 uçuş saati kaydettiler ve 768 mil kareden fazla mayınlı su bölgesini temizlediler.¹³ Aylar önce, Ocak 1991 tarihinde, iki CH-53E helikopteri Doğu Çıkışı Harekatı sırasında Somali'nin başkenti Mogadişu'daki ABD büyükelçiliğinde bulunan sivil olmayan personeli tahliye etmişti. Diplomatları ve sivilleri, ülke iki yıl sonra Kara Şahin Düştü muharebesiyle sonuçlanacak kaosa sürüklenmeden hemen önce bölgeden çıkardılar. Bu olayda Deniz Piyadelerinin CH-53E helikopterleri değil, Kara Kuvvetlerinin UH-60 helikopterleri yer almıştı.¹

Haziran 1995 tarihinde HMH-464 filosuna ait üç CH-53E, USS Kearsarge gemisinden kalkan AH-1W Cobra ve AV-8B Harrier uçaklarının koruması altında bir kurtarma operasyonu gerçekleştirdi. Hava Kuvvetleri Yüzbaşısı Scott O'Grady, çağrı kodu Basher 52 olan pilotun F-16 uçağı Bosna üzerinde bir karadan havaya füze ile düşürülmüştü.¹⁴ Mürettebat şefi Çavuş Scott Pfister, helikopterin makineli tüfekçi kapağından atlayarak bitkin haldeki pilotu içeri çekti. Dönüş yolunda oluşumun yakınından hafif silah ateşi ve omuzdan atılan füzeler geçti. O'Grady, harekat emri verildikten sonra üç saat içinde Kearsarge gemisine geri döndü.¹⁴ İki yıl sonra CH-53E helikopterleri Gümüş Uyanış Harekatı'nı gerçekleştirdi. Mart 1997 tarihinde Arnavutluk hükümeti iç karışıklıklar nedeniyle çökerken, yaklaşık 900 Amerikan vatandaşı ve diğer yabancı uyruklu kişileri ülkeden tahliye ettiler.¹

Bu modelin bir sonraki büyük sınavı Afganistan ve Irakta gerçekleşti. Ekim ve Kasım 2001 tarihlerinde USS Peleliu ve USS Bataan gemilerinden kalkan CH-53E helikopterleri, deniz piyadelerini Umman Denizindeki gemilerden yaklaşık 400 ila 550 mil uzağa taşıdı. Bu birlikler Kandehar yakınlarındaki Camp Rhinoyu ele geçirdi. Bu operasyon, Deniz Piyadeleri tarihindeki en uzun havaalanı ele geçirme amaçlı amfibi baskın oldu ve Afganistan harekatındaki ilk Amerikan kara üssünün kurulmasını sağladı.¹ 2003 yılındaki Irak işgali, lojistik ve birlik sevkiyatı için CH-53E helikopterlerine bel bağladı. Ancak savaş, bu modelin yaşadığı en büyük kayba da sahne oldu. 26 Ocak 2005 tarihinde Rutbah yakınlarında kum fırtınasında uçan bir CH-53E düştü. Kazada uçaktaki 31 deniz piyadesi, denizci ve bir donanma sağlık görevlisinin tamamı hayatını kaybetti. Bu olay, tüm Irak Savaşı boyunca ABD kuvvetlerinin yaşadığı en ölümcül tekil kaza olarak kayıtlara geçti.¹

Bu kayıp, 2010lu yıllar boyunca filonun yaşlanması ve ufukta bir yenileme görünmemesiyle kötüleşen daha geniş kapsamlı bir güvenlik sorununun yanında yer aldı. Bağımsız bir soruşturma, 1984 ile 2019 yılları arasında Donanma ve Deniz Piyadelerine ait CH-53/MH-53 varyantlarında toplam 132 ölüm yaşandığını ortaya koydu. 2010ların ortalarına gelindiğinde modelin kaza oranı, milyon uçuş saati başına yaklaşık 79a yükselmişti. Bu rakam, Deniz Piyadeleri helikopterleri için 100 bin saatte 2,2 kaza olan normal seviyenin yaklaşık dört katıydı.^11,12 En çarpıcı vaka ise 14 Ocak 2016 tarihinde yaşandı. HMH-463 filosuna ait iki CH-53E, Oahu açıklarında gece eğitim uçuşu sırasında çarpıştı ve uçaktaki on iki deniz piyadesinin tamamı hayatını kaybetti. Kazanın ardından yapılan soruşturma, filo pilotlarının önceki ay sadece dört saat uçuş yapabildiğini ortaya çıkardı. Birlik, mali yıl için planlanan uçuş süresinin yaklaşık 606 saat gerisindeydi ve komutanı, kazadan sadece üç gün önce hazırlık eksiklikleri nedeniyle görevden alınmıştı.¹¹

Hava aracı, güvenlik sicili incelemelere konu olmasına rağmen ön cephe görevlerini uçmaya devam etti. Buna 2020'li yıllara kadar gerçekleştirilen insani yardım ve tahliye çalışmaları da dahildir. Bu süreçte Deniz Piyadeleri ve Donanma, CH-53K modeline geçiş ve son MH-53E filolarının emekliye ayrılması üzerinde çalışmaktadır.¹⁷

CH-53E Super Stallion, Deniz Piyadeleri için temel ağır yük taşıma versiyonudur. Birlik, araç, topçu sistemi ve hasar görmüş hava araçlarını amfibi gemilerden veya ileri üslerden taşımak için üretilmiştir. ABD hizmeti için toplamda 172 adet CH-53E ve MH-53E gövdesi inşa edilmiştir. ^{3 6} MH-53E Sea Dragon, Deniz Kuvvetleri için özel olarak geliştirilmiş bir türevdir. Genişletilmiş yan gövde tankları ve yaklaşık iki katına çıkarılmış yakıt kapasitesi ile ayırt edilir. Havadan mayın karşı tedbirleri, sonar çekimi, manyetik ve mekanik mayın tarama ekipmanları için özel olarak tasarlanmıştır. Bununla birlikte, ikincil bir görev olarak CH-53E modelinin dikey gemi üstü kargo taşıma yeteneğini de korur. ^{1 8} 1970'lerde bir başkanlık ulaşım versiyonu olan VH-53F önerilmiş ancak hiç inşa edilmemiştir. Bu durum Marine One görevini daha küçük helikopterlere bırakmıştır. ¹

Japonya, tek yabancı kullanıcıdır. Japon Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'nin kendi mayın karşı tedbir ihtiyaçları için 1989 ile 1990'ların başı arasında on bir adet S-80M-1 Sea Dragon teslim almıştır. ^{6 9} Bunlar yerel olarak lisansla üretilmemiştir. Sikorsky tamamen bitmiş hava araçlarını teslim etmiş, Mitsubishi ise Japon hükümeti için sadece ticari satış temsilcisi olarak görev yapmıştır. İhracat versiyonunda havada yakıt ikmal sondası çıkarılmış ve yerine bir radar kubbesi eklenmiştir. Ayrıca havada yakıt ikmali olmaksızın daha uzun süre havada kalabilmesi için yakıt tankları 3.196 galona kadar daha da büyütülmüştür. ^{6 9}

CH-53K King Stallion, hem CH-53E hem de MH-53E modellerinin yerini alan yeni nesil halefidir. Selefinin genel yerleşimini ve üç motorlu, yedi paletli rotor konseptini paylaşır ancak neredeyse diğer tüm parçaları yenilenmiştir. Her biri yaklaşık 7.500 shp gücünde üç adet General Electric T408 motoru, Black Hawk teknolojisinden türetilen kompozit rotor paleleri, CH-53E modelinin hidromekanik kontrolleri yerine kullanılan fly-by-wire uçuş kontrol sistemi ve içine bir Humvee sığabilecek kadar genişletilmiş bir kabin ile donatılmıştır. ¹⁸ King Stallion, CH-53E modelinin taşıma kapasitesinin keskin bir şekilde düştüğü sıcak ve yüksek irtifa koşullarında bile harici olarak yaklaşık 36.000 lb yük kaldırabilir. Bu, selefinin kullanılabilir yük kapasitesini ve harekat yarıçapını yaklaşık iki katına çıkarır. Ancak bu performans, eski hava aracının yaklaşık 41 milyon dolarlık birim maliyetinin üç katına yakın bir bedelle elde edilir. ^{17 18}

Amerika Birleşik Devletleri Deniz Piyadeleri bu hava aracının ana kullanıcısıdır. HMH-361, HMH-366, HMH-461, HMH-462, HMH-464, HMH-465, HMH-466, HMH-769 ve HMH-772 gibi filolarla CH-53E uçururlar. Filo eğitimi ise HMHT-302 tarafından yürütülür. 2010'lu yıllar boyunca Deniz Piyadeleri envanterinde yaklaşık 150 hava aracı kalmıştır.^1,14 Amerika Birleşik Devletleri Donanması, MH-53E Sea Dragon modelini HM-12 ve HM-15 Helikopter Mayın Karşı Tedbirleri Filoları aracılığıyla kullanır. Norfolk'taki HM-12 birimi 1986 yılından beri bu tipin tek eğitim birimi olarak hizmet vermiştir ve hava aracının hizmet ömrü boyunca 580'den fazla deniz havacısına eğitim vermiştir. Donanma, 42 yıllık hizmetin ardından son Sea Dragon uçaklarını 2025 yılında resmen emekli etmiştir.¹⁶

Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri bu hava aracının tek yabancı kullanıcısı olmuştur. 1989 yılından 2017 yılındaki emekliliklerine kadar on bir adet S-80M-1 Sea Dragon uçurmuşlardır. Bu tarihte mayın karşı tedbirleri görevi, AgustaWestland Merlin modelinin lisanslı bir türevi olan ve Kawasaki tarafından üretilen MCH-101 modeline devredilmiştir.^6,9 Başka hiçbir ülke CH-53E veya MH-53E kullanmamıştır. Bu durum, kendi neslindeki çoğu ağır yük taşıma tipine kıyasla daha dar bir ihracat kapsamına sahip olduğunu gösterir. Bu kısıtlı kullanım, hem maliyetinden hem de yerine getirmek üzere tasarlandığı amfibi ağır yük taşıma görevinin özgünlüğünden kaynaklanmaktadır.¹

Çift motorlu CH-53 Sea Stallion modeline kıyasla E-modelinin üçüncü motoru ve yedinci rotor palası, Deniz Piyadeleri'nin talep ettiğinden yaklaşık 1,8 kat daha fazla kaldırma kuvveti sağladı. Bu durum, daha güçlü bir transmisyon ve ekstra gücü karşılamak için uzatılmış bir gövde gerektiren, daha ağır ve karmaşık bir hava aracını beraberinde getirdi. ^{1 2} Bu takas, sonrasındaki tüm serinin karakterini belirledi. Daha fazla yetenek elde edildi ancak hava araçları planlı bir değişim olmadan yaşlandıkça bakım ve güvenlik yükü arttı. Sea Stallion modeli, daha düşük brüt ağırlığı ve basit çift motorlu yapısı sayesinde bu sorunla hiç karşılaşmamıştı. ^{5 11}

CH-53K King Stallion, geçmişten CH-53E modelinin Sea Stallion ile koptuğundan çok daha köklü bir şekilde ayrılıyor. Super Stallion selefinin temel transmisyon mimarisini ve hidromekanik uçuş kontrollerini korurken, King Stallion motorları, rotor palalarını ve uçuş kontrol sistemini tamamen yeniliyor. Bu sayede CH-53E modelinin taşıma kapasitesinin sıcak ve yüksek irtifa koşullarında hızla düştüğü noktalarda, dış yük kaldırma kapasitesini neredeyse iki katına çıkarıyor. ¹⁸ Bunun bedeli ise fiyattır. King Stallion hava aracı başına yaklaşık üç kat daha pahalıya mal oluyor. Bu durum, piyasada hazır bir alternatifin bulunmadığını kabul eden yetkililer arasında bile bir dönem Pentagon tedarik maliyetleri tartışmalarında standart bir örnek haline gelmesine yol açtı. ¹⁷

Hala seri üretimdeki en ağır helikopter olan Sovyet tasarımı Mil Mi-26 ile karşılaştırıldığında, CH-53E saf kaldırma gücü konusunda rekabet etmiyor. Mi-26, CH-53E modelinin çapının yaklaşık iki katı büyüklüğündeki tek bir ana rotor üzerinde üç yerine iki motor kullanarak 20 tona kadar yük taşıyabiliyor. ¹ Ancak bu devasa tek rotor, Mi-26 modelini tek bir mekanik arızaya karşı daha savunmasız kılıyor ve amfibi gemilerin dar güvertelerinden operasyon yapmayı zorlaştırıyor. CH-53E modelinin otomatik pala katlama özelliği ve üç motorlu yedeklilik sistemi, en başından beri bu tür ortamlar için tasarlandı. ^{1 6} Ağır yük kaldırma konusunda Boeing CH-47 Chinook gibi tandem rotorlu bir Amerikan rakibiyle kıyaslandığında Super Stallion, Chinook modelinin çift rotor verimliliğini ve düşük işletme maliyetini feda ediyor. Bunun yerine, Chinook modelinin yaklaşık 26.000 libre olan kapasitesinin çok üzerinde bir dış kanca yükü sunuyor ancak bunu başarmak için üçüncü bir motor ve daha karmaşık bir güç aktarma organı kullanma bedelini ödüyor. ¹

CH-53E neden iki yerine üç motora sahip?

Deniz Piyadeleri, çift motorlu CH-53D Sea Stallion modelinin taşıdığının yaklaşık 1,8 katını kaldırabilecek bir helikoptere ihtiyaç duyuyordu. Bu kapasite zırhlı araçları, ağır topları ve düşen hava araçlarını taşımak için yeterliydi. Sikorsky mühendisleri, rotor sistemini baştan tasarlamak yerine üçüncü bir General Electric T64 turboşaft motoru eklemenin en hızlı yol olduğunu gördü. Bu yöntem, yeni hava aracının bakım gereksinimlerini mevcut Sea Stallion filosuna yakın tutarak istenen güç seviyesine ulaşılmasını sağladı.^1,2

CH-53E ne kadar yük taşıyabilir?

CH-53E, kancasında harici olarak yaklaşık 36.000 libre veya kabin içinde yaklaşık 32.000 libre yük taşıyabilir. Bu değerler, 1981 yılında filoya katıldığında onu Batı hizmetindeki en ağır helikopter yapmıştı. Bu kapasite, Rus Mi-26 ve daha yeni olan CH-53K haricinde günümüzde uçan çoğu helikopterin kapasitesini hala aşmaktadır.^1,3

CH-53E ile MH-53E Sea Dragon arasındaki fark nedir?

MH-53E, aynı gövdenin Donanma için üretilmiş mayın karşı tedbirleri versiyonudur. Bu model, çok daha fazla yakıt kapasitesi sağlayan yedi adet 300 galonluk harici yakıt tankı taşıyabilen genişletilmiş sponsonlara sahiptir. Ayrıca uçuş kontrol sistemi, 15.000 ila 20.000 libre gerilim uygulayabilen sonar ve mayın tarama kızaklarını çekerken hava aracını sabit tutacak şekilde ayarlanmıştır. CH-53E ise Deniz Piyadeleri için üretilmiş, çekme işleminden ziyade dahili ve harici yük taşımaya odaklanmış kargo ve personel nakliye versiyonudur.^1,8,10

CH-53E dünyanın en ağır helikopteri mi?

Eski Sovyetler Birliği dışında üretilen en ağır helikopterdir ancak genel olarak en ağırı değildir. Rus Mil Mi-26, üç yerine iki motorlu tek bir büyük rotor ile yaklaşık 20 ton yük kaldırabilir. Bu ağırlık, CH-53E modelinin kendi maksimum kalkış ağırlığına yakındır. Ayrıca CH-53E modelinin halefi olan CH-53K King Stallion da onu geride bırakmıştır.^1,18

CH-53E neden bu kadar kötü bir güvenlik siciline sahip?

Filodaki kaza kayıtlarında birçok faktör bir araya gelmektedir. Bu, zorlu koşullarda (gemi operasyonları, dağlık arazi, mayın tarama yükleri) uçurulan, mekanik açıdan karmaşık ve büyük bir hava aracıdır. 2010'lu yıllara gelindiğinde ise aktif üretim hattı olmayan yaşlı bir tasarım haline gelmişti. Bu durum ciddi parça sıkıntılarına ve uçuş saati başına 40 saati bulan bakım yüklerine yol açtı. Müfettişler, Ocak 2016'da Hawaii yakınlarında meydana gelen ölümcül havada çarpışma olayını, doğrudan bu hazırlık krizinden kaynaklanan filo düzeyindeki yorgunluk ve düşük pilot yetkinliği ile ilişkilendirdi.^5,11,12

CH-53E modelinin yerini ne alıyor?

Lockheed Martin'in bir yan kuruluşu olan Sikorsky tarafından üretilen CH-53K King Stallion, Deniz Piyadeleri hizmetinde CH-53E modelinin yerini almaktadır. Ayrıca Donanmanın mayın karşı tedbirleri görevinde de diğer tiplerle birlikte MH-53E modelinin yerini almaktadır. Bu model, her biri yaklaşık 7.500 shp gücünde daha yeni T408 motorlar, kompozit rotor kanatları ve fly-by-wire kontrolleri kullanır. Sıcak ve yüksek irtifa koşullarında CH-53E modelinin harici yük kapasitesinin yaklaşık iki katını kaldırabilir.^17,18

CH-53E ile CH-47 Chinook nasıl kıyaslanır?

Chinook, daha düşük işletme maliyetiyle yaklaşık 11 ton harici yük kaldırmak için iki adet tandem, zıt yönlü dönen rotor ve iki motor kullanır. CH-53E modelinin üç motoru ve tek ana rotoru ise yaklaşık 36.000 libre gibi daha ağır bir tek noktalı yük kaldırma kapasitesi sağlar. Ancak bu durum üçüncü bir motorun maliyetini, daha karmaşık bir aktarma organını ve uçuş saati başına daha yüksek bir maliyeti beraberinde getirir.¹